L ncëurnida

La sperduda che é giatá
canche t´ é ancuntá
avisa savovi che
tu ies la drëta per mé
n tarlui te mi cuer
a descurí n gran amor
sentimënt bel sot
nia zeche da fe damat
*** Dí me pu che te m´ es tan gën
viv chësc bel mumënt
déme la man y sauta cun mé
i pensieres posses desmincé
Dí me pu che te më es tan gën
viv chësc bel mumënt
déme la man y láscete jí
te chësc suenn nsci

Son dut nciurní
tu me fejes propi patí
ma l ie n bel sté ert
ne ulësse mei plu jí adalerch
daujin ne n´ies mei assé
l´anes po se dleghé
chësc ie l setimo ciel
l ne n´ie nia zech plu de bel

paroles y mujiga:
Hansjörg Kostner